Οθωμανός στρατιωτικός και χεδίβης (αντιβασιλέας) της
Αιγύπτου, γνωστός από την εκστρατεία του στην Πελοπόννησο, η οποία παρ' ολίγον
να αποδειχθεί μοιραία για την Ελληνική Επανάσταση.
Στις 4 Ιουλίου 1824 η αρμάδα του Ιμπραήμ με 17.000 άνδρες
απέπλευσε με προορισμό την Κρήτη. Το επιτελείο του αποτελείτο αποκλειστικά από
γάλλους αξιωματικούς . Το σχέδιο του Ιμπραήμ προέβλεπε τη συνδυασμένη επίθεση
του Τουρκικού και Αιγυπτιακού στόλου στα επαναστατημένα νησιά του Αιγαίου, ως
απαραίτητη προϋπόθεση για απόβαση στην Πελοπόννησο.
Το καλοκαίρι του 1827, μη μπορώντας να εδραιώσει τη θέση του
στην Πελοπόννησο, άρχισε να εφαρμόζει την τακτική της «καμένης γης»,
προκειμένου να κάμψει τους επαναστάτες, ενώ προετοίμαζε απόβαση στην Ύδρα και
τις Σπέτσες, γεγονός που θα είχε ολέθριες συνέπειες για την Επανάσταση, αν
γινόταν πραγματικότητα. Τον πρόλαβαν,
όμως, οι ναυτικές δυνάμεις Γαλλίας, Ρωσίας και Αγγλίας, που κατέστρεψαν τον
τουρκο-αιγυπτιακό στόλο στη Ναυμαχία του Ναυαρίνου (8 Οκτωβρίου 1827).
Ο χρόνος άρχισε να
μετράει πλέον αντίστροφα για τον Ιμπραήμ. Οι Μεγάλες Δυνάμεις είχαν αλλάξει την
πολιτική τους και ήταν αποφασισμένες να υποστηρίξουν την ανεξαρτησία της
Ελλάδας. Με τη Συνθήκη της Αλεξάνδρειας (9 Αυγούστου 1828), που υπέγραψε ο
Μωχάμετ Αλή με τον Κόδριγκτον, ο Ιμπραήμ αναγκάστηκε να αποχωρήσει από την
Πελοπόννησο στις 10 Οκτωβρίου 1828.
Ο Ιμπραήμ είχε
μεγάλες φιλοδοξίες και η αποτυχία του στην Πελοπόννησο τον πείσμωσε. Μετά την
επιστροφή του στο Κάιρο στράφηκε μαζί με τον πατέρα του κατά του Σουλτάνου.
Γρήγορα έγιναν κύριοι της Παλαιστίνης, της Συρίας και μέρους της Μικράς Ασίας.
Δύο φορές εκστράτευσε ο Ιμπραήμ κατά της Κωνσταντινούπολης (1833 και 1839) και
τις δύο φορές εμποδίστηκε από τις Μεγάλες Δυνάμεις, που δεν ήθελαν αλλαγή του
στάτους κβο. Μάλιστα, το 1839 στον συμμαχικό στόλο που βομβάρδισε τη Συρία,
συμμετείχαν και δύο ελληνικά πλοία.
Το 1848 ο Ιμπραήμ
έγινε για λίγους μήνες αντιβασιλέας της Αιγύπτου στη θέση του πατέρα του, που
προσβλήθηκε από γεροντική άνοια. Η φυματίωση που τον ταλαιπωρούσε αποδείχθηκε
ανίκητη και παρά τη θεραπεία που υποβλήθηκε στην Ιταλία, πέθανε στις 10
Νοεμβρίου 1848 σε ηλικία 59 ετών. Άφησε πίσω του ένα γιο, τον Ισμαήλ, ο οποίος
διοίκησε αργότερα την Αίγυπτο και την κατέστησε σχεδόν ανεξάρτητη από τον
Σουλτάνο.
ΓΙΑΝΝΗΣ
ΣΑΒΒΑΣ
ΣΤ2 ΤΑΞΗ
